طول عمر

دیابت نوع ۲ به‌عنوان یکی از شایع‌ترین اختلالات متابولیکی، با مقاومت انسولینی، اختلال در برداشت گلوکز و تغییر در عملکرد عضله اسکلتی همراه است. در این میان، مسیر سیگنالینگ انسولین شامل ژن‌های IRS-1، PI3K و Akt نقش کلیدی در تنظیم متابولیسم گلوکز و پاسخ سلول‌های عضلانی به انسولین ایفا می‌کند. فعالیت بدنی و تمرینات ورزشی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مداخلات غیردارویی، می‌توانند از طریق تنظیم این مسیرها بخشی از اختلالات ناشی از دیابت را اصلاح کنند. هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثر تمرینات مقاومتی و هوازی بر بیان ژن‌های IRS-1، PI3K و Akt در عضله اسکلتی موش‌های مبتلا به دیابت نوع ۲ بود. این پژوهش از نوع تجربی آزمایشگاهی بود و بر روی ۵۰ سر موش نر نژاد C57BL/6 انجام شد که به پنج گروه کنترل سالم، شم، کنترل دیابتی، دیابتی+تمرین هوازی و دیابتی+تمرین مقاومتی تقسیم شدند. دیابت نوع ۲ با رژیم پرچرب و تزریق استرپتوزوتوسین القا شد. برنامه تمرینات هوازی و مقاومتی به مدت ۸ هفته و ۵ جلسه در هفته اجرا گردید. بیان ژن‌های IRS-1، PI3K و Akt در عضلات Soleus و EDL با روش Real-Time PCR اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد دیابت نوع ۲ موجب کاهش معنی‌دار بیان هر سه ژن گردید، در حالی که هر دو نوع تمرین باعث افزایش معنی‌دار بیان ژن‌ها شدند. تمرین مقاومتی بیشترین اثر را بر IRS-1 و تمرین هوازی بیشترین اثر را بر PI3K و Akt داشت. به‌طور کلی، هر دو مداخله تمرینی توانستند بخشی از اختلالات مسیر سیگنالینگ انسولین را در عضله اسکلتی دیابتی بهبود بخشند، اما الگوی پاسخ مولکولی آن‌ها متفاوت بود.

 پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر توسعه بازاریابی رسانه‌های چاپی ورزشی فوتبال در کشور عراق انجام شد. این مطالعه در پی ارائه الگویی مفهومی برای بازآفرینی نقش رسانه‌های چاپی در بازاریابی فوتبال و تبیین پیوند آن‌ها با فناوری‌های نوین بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و بر اساس نظریه داده‌بنیاد انجام شد. جامعه پژوهش شامل مدیران رسانه‌های ورزشی، روزنامه‌نگاران ورزشی، سردبیران بخش فوتبال، مسئولان بازاریابی باشگاه‌ها، مربیان فوتبال و حامیان مالی فعال در رسانه‌های چاپی ورزشی عراق بود. نمونه پژوهش را ۱۶ نفر از خبرگان این حوزه تشکیل دادند که به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته و بررسی منابع مرتبط گردآوری شد. تحلیل داده‌ها بر اساس رویکرد اشتراوس و کوربین و در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام گرفت. در فرایند تحلیل، ۱۲۶ کد باز اولیه، ۲۸ کد محوری و ۶ مقوله اصلی استخراج شد. مقوله‌های اصلی شامل شرایط علّی، پدیده محوری، شرایط زمینه‌ای، شرایط مداخله‌گر، راهبردها و پیامدها بود. پدیده محوری پژوهش، بازآفرینی بازاریابی رسانه‌های چاپی ورزشی فوتبال در الگوی چاپی ـ دیجیتال شناسایی شد. راهبردهای اصلی شامل راه‌اندازی نسخه دیجیتال مکمل، طراحی بسته‌های تبلیغاتی ترکیبی، افزایش تعامل با هواداران، آموزش مدیران و کارکنان رسانه‌ای، تولید محتوای اختصاصی و تقویت همکاری میان رسانه، باشگاه و حامی مالی بود.نتایج نشان داد که رسانه‌های چاپی ورزشی فوتبال عراق برای حفظ جایگاه خود باید از الگوی سنتی فاصله گرفته و به سمت الگویی ترکیبی، تعاملی و مبتنی بر فناوری حرکت کنند.

هدف: پژوهش با هدف تدوین الگوی بازاریابی سلبریتی‌های ورزشی در شبکه‌های اجتماعی انجام شد. روش پژوهش از نوع کیفی با ماهیت اکتشافی بوده و با راهبرد نظریه داده‌بنیاد انجام شده است. ابزار جمع‌آوری داده‌ها در این پژوهش، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با اساتید دانشگاه‌ در رشته مدیریت و رشته مدیریت ورزشی و سلبریتی‌های ورزشی بود. روش نمونه‌گیري هدفمند و از نوع نظری  (مبتنی بر هدف تحقیق) بود و داده‌های حاصل از مصاحبه‌ها به روش تئوری سازی داده‌بنیاد، کدگذاری و تجزیه و تحلیل شدند. از تجزیه و تحلیل 15 مصاحبه در مجموع 180 کد اولیه شناسایی شد. بعد از استخراج کدهای مشابه و حذف کدهای تکراری، 25 کد محوری در قالب الگوی پارادایمی داده‌بنیاد شامل شرایط علّی، پدیده اصلی، شرایط مداخله‌گر، شرایط زمینه‌ای، راهبردها و پیامدها قرار گرفتند و 6 مؤلفه اصلی الگوی بازاریابی که عبارتند از: جذابیت و پایگاه اجتماعی سلبریتی ورزشی، میزان بازدید و تبلیغ در شبکه اجتماعی، عوامل ساختاری و فنی، رعایت قوانین و فرهنگ‌سازی، نوآوری و تبلیغات مدرن و آشنایی کاربران با شبکه، شناسایی شدند. نتایج نشان داد که در بازار رقابتی امروزی،  بازاریابی سلبریتی ورزشی در شبکه‌های اجتماعی می‌تواند با تکیه بر فالوورهای زیاد و توجه بیشتر طرفداران به آنها، موفق باشد. با توجه به یافته‌های پژوهش، به مدیران و مسئولین نهادهای حاکمیتی پیشنهاد می‌شود برای بازاریابی محصولات با کیفیت داخلی توسط سلبریتی‌های ورزشی، امتیازات مالی بهتری تعیین نمایند تا هم بازاریابی محصولات داخلی در شبکه‌های اجتماعی توسعه یابد و هم به پیشرفت اقتصادی کشور کمک شود.

هدف پژوهش حاضر ارائه مدل رابطه سبک رهبری و نگرش نسبت به تغییر با میانجی‌گری هوش اخلاقی در مربیان فوتبال کشور عراق بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی ـ همبستگی بود که با رویکرد پیمایشی و مبتنی بر مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش، مربیان فوتبال کشور عراق و اعضای مرتبط با مجمع مربیان فوتبال بود که تعداد آنان ۳۳۶ نفر گزارش شد. بر اساس جدول کرجسی و مورگان، ۱۷۹ نفر به روش تصادفی ساده به‌عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه سبک رهبری بر مبنای الگوی رهبری موقعیتی هرسی، بلانچارد و ناتمایر، پرسشنامه نگرش نسبت به تغییر و پرسشنامه هوش اخلاقی استفاده شد. روایی ابزارها از طریق روایی محتوایی، روایی همگرا و واگرا و پایایی آنها با آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تأیید گردید. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و Smart PLS تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد سبک رهبری با هوش اخلاقی مربیان فوتبال عراق رابطه مثبت و معنادار دارد. همچنین هوش اخلاقی با نگرش نسبت به تغییر رابطه مثبت و معناداری نشان داد. نتایج آزمون میانجی‌گری نیز نقش میانجی هوش اخلاقی را در رابطه میان سبک رهبری و نگرش نسبت به تغییر تأیید کرد. شاخص‌های برازش مدل، از جمله مقدار GOF برابر با ۰/۶۶۰، بیانگر برازش مطلوب مدل بود. در نتیجه، تقویت سبک‌های رهبری کارآمد همراه با ارتقای هوش اخلاقی می‌تواند با نگرش مثبت‌تر مربیان فوتبال نسبت به تغییر همراه باشد.

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر مداخلات روان‌درمانی خانواده‌محور بر بهبود عملکرد یادگیری ذهنی و کاهش آشفتگی روانی کودکان مبتلا به اختلالات روانی بستری در بیمارستان بود. روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کودکان زیر ۱۰ سال مبتلا به اختلالات یادگیری و دارای آشفتگی روانی بود که در سال ۱۴۰۴ در بیمارستان‌های دولتی شهر تهران بستری بودند. از میان افراد غربال‌شده، ۳۰ کودک واجد ملاک‌های ورود انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، هر گروه ۱۵ نفر، جایگزین شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه ۴۵ دقیقه‌ای در برنامه روان‌درمانی خانواده‌محور شرکت کرد و گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اختلالات یادگیری کلورادو و مقیاس اثر رویداد بازنگری‌شده بود. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس تک‌متغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد که پس از کنترل اثر پیش‌آزمون، مداخله خانواده‌محور اثر معناداری بر کاهش آشفتگی روانی داشت (۵۳٫۶۳F =؛ ۰٫۰۰۱ p < ؛۰٫۹۸ η² =). همچنین اثر مداخله بر کاهش اختلال در خواندن معنادار بود(10٫82F =؛ ۰٫۰۰۱ p < ؛۰٫29 η² =). در مؤلفه مشکلات فضایی نیز تفاوت دو گروه معنادار گزارش شد (16٫۶4F =؛ ۰٫۰۰۱ p < ؛۰٫38 η² =). افزون بر این، مداخله بر کاهش مشکل در حساب کردن اثر معنادار داشت. (17٫78F =؛ ۰٫۰۰۱ p < ؛۰٫39 η² =). بر اساس یافته‌ها، روان‌درمانی خانواده‌محور می‌تواند به‌عنوان رویکردی مکمل برای کاهش آشفتگی روانی و بهبود برخی مؤلفه‌های یادگیری ذهنی در کودکان بستری مورد استفاده قرار گیرد.

هدف پژوهش حاضر واکاوی رفتارهای مربیان در پیوند بین جو انگیزشی و رضایت از عملکرد ورزشکاران تنیس روی میز بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و طرح پدیدارشناسی انجام شد. مشارکت‌کنندگان شامل هفت مربی تنیس روی میز و ۲۵ بازیکن در حال پرورش بودند که با روش نمونه‌گیری گلوله‌برفی انتخاب شدند. دامنه سنی بازیکنان ۱۴ تا ۱۸ سال و دامنه سنی مربیان ۳۰ تا ۴۰ سال بود. داده‌ها از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته گردآوری، به‌صورت کلمه‌به‌کلمه پیاده‌سازی و با رویکرد تحلیل مضمون بازتابی تحلیل شدند. برای افزایش استحکام روش‌شناختی، بازخوانی مکرر متن مصاحبه‌ها، کدگذاری خط‌به‌خط، مقایسه مستمر کدها، یادداشت‌نویسی تحلیلی و بازبینی مضامین انجام شد. یافته‌ها نشان داد که تجربه زیسته مربیان در پنج مقوله فراگیر شامل فلسفه مربیگری، رفتار حمایت اجتماعی، سبک رهبری، جو انگیزشی و هدف‌گزینی قابل سازمان‌دهی است. همچنین تجربه زیسته بازیکنان در چهار مقوله فراگیر شامل ادراک از فلسفه مربیگری، جو عملکردی، جو مهارتی و هدف‌گزینی استخراج شد. نتایج نشان می‌دهد که رفتار مربیان از طریق نوع بازخورد، شیوه رهبری، کیفیت حمایت اجتماعی و نحوه هدف‌گذاری می‌تواند ادراک ورزشکاران از جو انگیزشی، انگیزش درونی، تجربه رضایت از عملکرد و مسیر رشد ورزشی آنان را تحت تأثیر قرار دهد. بنابراین، آموزش مربیان در زمینه رفتارهای حمایتگر، هدف‌گذاری تسلط‌محور و ایجاد فضای ارتباطی ایمن می‌تواند به بهبود کیفیت تمرین و رضایت عملکردی ورزشکاران نوجوان کمک کند.

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی بر خلاقیت هیجانی دانش‌آموزان دبیرستانی بود. این پژوهش از نظر روش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش‌آموزان پسر دوره دبیرستان بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ مشغول به تحصیل بودند. پس از غربالگری اولیه با مقیاس خلاقیت هیجانی، ۳۰ دانش‌آموز که نمره پایین‌تری در خلاقیت هیجانی کسب کرده بودند، انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، هر گروه ۱۵ نفر، جایگزین شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه ۹۰ دقیقه‌ای در برنامه یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل در این دوره مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزار پژوهش، مقیاس خلاقیت هیجانی آوریل بود و داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تک‌متغیری تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که پس از کنترل اثر نمرات پیش‌آزمون، بین دو گروه در ترکیب خطی مؤلفه‌های خلاقیت هیجانی تفاوت معناداری وجود دارد؛ به‌گونه‌ای که آزمون اثر پیلایی برای متغیر گروه برابر با ۰٫۷۴۶ بود و مقدار ۳۷٫۳۳ F =، ۰٫۰۰۱ p = و اندازه اثر ۰٫۷۴۶ گزارش شد. نتایج تحلیل‌های تک‌متغیری نیز نشان داد که یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی اثر معناداری بر افزایش مؤلفه نوآوری دارد؛ به‌طوری که میانگین تعدیل‌شده نوآوری در گروه آزمایش ۸۶٫۲۴ و در گروه کنترل ۷۰٫۰۵ بود و اثر گروه از نظر آماری معنادار شد، ۵۰٫۶۶F =، ۰٫۰۰۱ p = ، ۰٫۶۶۴. η² = همچنین، در مؤلفه اثربخشی/اصالت، میانگین تعدیل‌شده گروه آزمایش ۱۰۰٫۳۱ و گروه کنترل ۸۲٫۴۴ بود و تفاوت دو گروه معنادار گزارش شد، ۴۵٫۱۶ F =، ۰٫۰۰۱ p = ، ۰٫۶۳۸. η² = براساس یافته‌ها، استفاده هدفمند و اخلاقی از ابزارهای هوش مصنوعی می‌تواند به‌عنوان رویکردی نوین برای تقویت جنبه‌های خلاقانه و هیجانی یادگیری در دانش‌آموزان مورد توجه قرار گیرد. با این حال، به دلیل حجم نمونه محدود، استفاده از ابزار خودگزارشی و نبود مرحله پیگیری، نتایج باید با احتیاط تفسیر شوند.

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت (CFT) بر بهبود عزت نفس و کاهش احساس شرم در زنان دارای اضطراب اجتماعی بود. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زنان دارای نشانگان اضطراب اجتماعی بود و ۴۰ نفر واجد ملاک‌های ورود به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش در هشت جلسه ۶۰ دقیقه‌ای درمان متمرکز بر شفقت شرکت کرد و گروه کنترل در این مدت مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس عزت نفس روزنبرگ، پرسشنامه اضطراب اجتماعی کانر و همکاران و مقیاس حالت شرم و احساس گناه بود. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۴ تحلیل شدند. نتایج نشان داد درمان متمرکز بر شفقت باعث کاهش معنادار احساس شرم، کاهش معنادار اضطراب اجتماعی و افزایش معنادار عزت نفس در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. اندازه اثر برای احساس شرم، اضطراب اجتماعی و عزت نفس به‌ترتیب ۰٫۳۹، ۰٫۴۰ و ۰٫۳۷ گزارش شد. بر این اساس، درمان متمرکز بر شفقت می‌تواند با کاهش خودانتقادی، تقویت خودمهربانی و افزایش پذیرش هیجانی، در بهبود مؤلفه‌های روان‌شناختی زنان دارای اضطراب اجتماعی نقش مؤثری داشته باشد.