بررسی رابطه بلوغ عاطفی و طلاق عاطفی در زنان متأهل شهر تبریز: یک مطالعه توصیفی-همبستگی

چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بلوغ عاطفی با طلاق عاطفی در زنان متأهل شهر تبریز و تعیین سهم متغیرهای پیش‌بین در تبیین تغییرات طلاق عاطفی بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را زنان متأهل ساکن شهر تبریز تشکیل دادند که از میان آنان 100 نفر به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از مقیاس بلوغ عاطفی سینگ و بهارگاوا و پرسشنامه طلاق عاطفی گاتمن گردآوری شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از شاخص‌های آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار و در بخش استنباطی از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی چندگانه استفاده شد. نتایج آمار توصیفی نشان داد که میانگین نمره طلاق عاطفی در شرکت‌کنندگان 3/03 و انحراف معیار آن 0/44 بود. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که مدل کلی پیش‌بینی طلاق عاطفی از نظر آماری معنادار است و متغیرهای واردشده به مدل در مجموع 8/3 درصد از واریانس طلاق عاطفی را تبیین می‌کنند.  (R=0/288، R²=0/083، F(2,97)=4/396، p=0/015). با وجود معناداری مدل کلی، بلوغ عاطفی پس از کنترل سایر متغیرهای پیش‌بین، اثر معناداری بر طلاق عاطفی نداشت (β=0/107، t=1/104، p=0/272). در مقابل، نتایج مدل نشان داد که برخی عوامل رفتاری و ارتباطی، از جمله اعتیاد به فضای مجازی، ممکن است در تبیین طلاق عاطفی نقش برجسته‌تری داشته باشند. در مجموع، یافته‌ها نشان می‌دهند که طلاق عاطفی پدیده‌ای پیچیده و چندعاملی است و نمی‌توان آن را صرفاً بر اساس یک ویژگی درون‌فردی مانند بلوغ عاطفی تبیین کرد. بنابراین، پیشنهاد می‌شود در مطالعات آینده، نقش هم‌زمان متغیرهایی مانند کیفیت ارتباط زوجین، رضایت زناشویی، سبک دلبستگی، مهارت حل تعارض، شرایط اقتصادی و الگوی استفاده از فضای مجازی بررسی شود.