مطالعه تاثیر چابکی سازمانی بر سلامت سازمانی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان البرز با نقش میانجی خودارزشیابی های مرکزی

چکیده

هدف از این تحقیق بررسی تاثیر چابکی سازمانی بر سلامت سازمانی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان البرز با نقش میانجی خودارزشیابی های مرکزی بود. پژوهش حاضر، توصيفي همبستگی می باشد که داده ها به صورت میدانی و از طریق پرسشنامه و به روش میدانی گردآوری شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان البرز به تعداد 215 نفر می باشد که طبق جدول کرجسی و مورگان(1970)، تعداد 136 نفر از کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان البرز به صورت تصادفی طبقه‌ای نسبی به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های چابکی سازمانی ژانگ و شریفی (2000)، سلامت سازمانی هوی و همكاران(1996) و خودارزشیابی های جاج و همکاران (2003) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی، آزمون رگرسیون چندگانه و تحلیل معادلات ساختاری  استفاده شد. کلیه محاسبات با استفاده از نرم افزارهای PLS و SPSS انجام شد. نتایج نشان داد که چابکی سازمانی بر سلامت سازمانی و خودارزشیابی های مرکزی در ادارات ورزش و جوانان استان البرز تاثیر دارد و 76/13% از تغییرات سلامت سازمانی و 57/34% از تغییرات خودارزشیابی های مرکزی توسط چابکی سازمانی تبیین می‌شود. همچنین خودارزشیابی های مرکزی بر سلامت سازمانی در ادارات ورزش و جوانان استان البرز تاثیر دارد و 40/25% از تغییرات سلامت سازمانی توسط خودارزشیابی های مرکزی تبیین می‌شود. همچنین نتایج آزمون سوبل نشان داد که خودارزشیابی‌های مرکزی در رابطه شفافیت سازمانی و چابکی سازمانی بر پاسخگویی سازمانی و سلامت سازمانی نقش میانجی دارد. لذا پیشنهاد می شود فراهم‌سازی فرصت‌های رشد شغلی، بازخوردهای مثبت و طراحی نظام پاداش منصفانه می‌تواند نقش مؤثری در افزایش خودباوری و احساس ارزشمندی کارکنان ایفا کند.