ارزیابی نقش رسانههای اجتماعی در ارتقای سبک زندگی سلامتمحور و تغییر رفتار: رویکرد مدیریت سلامت
کلمات کلیدی:
رسانههای اجتماعی, سبک زندگی سلامتمحور, تغییر رفتار, مدیریت سلامت؛ , نظریه دادهبنیاد.چکیده
هدف از این مطالعه، ارزیابی نقش رسانههای اجتماعی در ارتقای سبک زندگی سلامتمحور و تبیین سازوکار «تغییر رفتار» با رویکرد مدیریت سلامت بود. پژوهش از نوع آمیخته بوده است؛ در بخش کیفی، نمونهگیری به روش گلولهبرفی تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت و دادهها با رویکرد نظریه دادهبنیاد سیستماتیک (الگوی پارادایمی) و از طریق کدگذاری باز و محوری تحلیل شدند. در بخش کمی، جامعه آماری مصرفکنندگان رسانههای ورزشی بودند؛ بر اساس جدول مورگان 385 نفر برآورد شد و در نهایت 374 پرسشنامه کامل برای تحلیل استفاده گردید. یافتههای کیفی نشان داد پدیده مورد مطالعه در قالب 7 زمینه اصلی (اطلاعاتی، فرهنگی، کمپینها/جوامع آنلاین، ارتباطی، عوامل مداخلهگر، شرایط زمینهای و پیامدها) و 17 حیطه کلیدی صورتبندی میشود؛ از جمله دسترسی، نوآوری، اعتبار و صحت محتوا، انتشار/تبلیغ الگوهای رفتاری، انواع کمپینهای سیاسی–اجتماعی، آگاهیبخشی و حمایتی، نقش اینفلوئنسرها، مؤلفههای اقلیمی–جغرافیایی، فیلترینگ و دخالتهای دولت، مدیریت رسانههای اجتماعی، زیرساختهای اینترنت، هزینههای دسترسی، تغییر رفتار و نهایتاً زندگی سلامتمحور. در بخش کمی، نتایج تحلیل عاملی و مسیر نشان داد در «شرایط علی»، فرهنگ ورزشی (91/0)، راههای ارتباطی (89/0)، اطلاعات قابل دسترس و جدید (87/0) و کمپینها/جوامع آنلاین (81/0) بیشترین نقش تبیینی را دارند و در عوامل زمینهای، مدیریت رسانههای اجتماعی و زیرساختهای اینترنت (هرکدام 84/0) و هزینههای دسترسی (82/0) برجستهاند؛ همچنین در عوامل مداخلهگر، فیلترینگ (92/0) و دخالتهای دولت (86/0) بیشترین اثر را نشان دادند. نتایج آزمون مدل (SmartPLS) نشان میدهد هم روابط «سازهها با شاخصهایشان و هم روابط بین سازههای اصلی معنادارند (T84/0T> و 001/0=P). بهطور خلاصه، زیرمولفههای هر بخشِ مدل همگی معنادار شدهاند: شرایط علی: (اطلاعات قابل دسترس و جدید، فرهنگ ورزشی، کمپینها/جوامع آنلاین، راههای ارتباطی)؛ عوامل زمینهای: (مدیریت رسانههای اجتماعی، زیرساختهای اینترنت، هزینههای دسترسی)؛ عوامل مداخلهگر: (فیلترینگ، دخالتهای دولت) و عوامل زمینهای: (مدیریت رسانههای اجتماعی، زیرساختهای اینترنت، هزینههای دسترسی). پدیده محوری این پژوهش، رسانههای اجتماعی در نظر گرفته شد، راهبرد اصلی، تغییر رفتار تعریف گردید و پیامد نهایی نیز زندگی سلامتمحور گزارش شد. در بررسی روابط علّی بین سازهها، مسیرهای اصلی همگی معنادار بودند؛ بهگونهای که شرایط علّی بر پدیده محوری اثر معنادار داشت، «پدیده محوری بهصورت معنادار، راهبردها را پیشبینی کرد، عوامل زمینهای و مداخلهگر نیز بر راهبردها اثرگذار بودند و در نهایت راهبردها بهطور معنادار پیامدها را تبیین کردند. از نظر قدرت تبیین مدل (R²)، مقدار R² برای پدیده محوری 47/0، برای راهبردها 45/0 و برای پیامدها 42/0 گزارش شد و بر اساس تفسیر ارائهشده در متن، این مقادیر نشاندهنده برازش متوسط تا بالا در بخش ساختاری مدل هستند. همچنین معیار Q² بهعنوان شاخص قدرت پیشبینی معرفی شد و مقادیر 02/0 بهعنوان پیشبینی ضعیف، 15/0 بهعنوان پیشبینی متوسط و 35/0 بهعنوان پیشبینی قوی تفسیر گردید. بر این اساس، رسانههای اجتماعی، تحت تأثیر مجموعهای از عوامل علّی (مثل فرهنگ ورزشی، ارتباطات، اطلاعات و کمپینها) و در بستر شرایط زمینهای و مداخلهگر (مثل زیرساخت، مدیریت، هزینه دسترسی، فیلترینگ و دخالت دولت)، بهطور معنادار از مسیر «تغییر رفتار» میتوانند به تحقق «سبک زندگی سلامتمحور» منجر شوند.
مراجع
Bandura, A. (2004). Health promotion by social cognitive means. Health Education & Behavior, 31(2), 143-164. https://doi.org/10.1177/1090198104263660
boyd d, m., & Ellison, N. B. (2007). Social network sites: Definition, history, and scholarship. Journal of Computer-Mediated Communication, 13(1), 210-230. https://doi.org/10.1111/j.1083-6101.2007.00393.x
Centola, D. (2010). The spread of behavior in an online social network experiment. Science, 329(5996), 1194-1197. https://doi.org/10.1126/science.1185231
Gerbner, G., Gross, L., Morgan, M., Signorielli, N., & Shanahan, J. (2002). Growing up with television: Cultivation processes. In J. Bryant & D. Zillmann (Eds.), Media effects: Advances in theory and research (2nd ed., pp. 43-67). Lawrence Erlbaum Associates.
Kaplan, A. M., & Haenlein, M. (2010). Users of the world, unite! The challenges and opportunities of social media. Business Horizons, 53(1), 59-68. https://doi.org/10.1016/j.bushor.2009.09.003
Kite, J., Chan, L., MacKay, K., Corbett, L., Reyes-Marcelino, G., Nguyen, B., Bellew, W., & Freeman, B. (2023). A model of social media effects in public health communication campaigns: Systematic review. Journal of Medical Internet Research, 25, e46345. https://doi.org/10.2196/e46345
Kreuter, M. W., & McClure, S. M. (2004). The role of culture in health communication. Annual Review of Public Health, 25, 439-455. https://doi.org/10.1146/annurev.publhealth.25.101802.123000
Lupton, D. (2015). Health promotion in the digital era: A critical commentary. Health Promotion International, 30(1), 174-183. https://doi.org/10.1093/heapro/dau091
Michie, S., van Stralen, M. M., & West, R. (2011). The behaviour change wheel: A new method for characterising and designing behaviour change interventions. Implementation Science, 6, 42. https://doi.org/10.1186/1748-5908-6-42
Moorhead, S. A., Hazlett, D. E., Harrison, L., Carroll, J. K., Irwin, A., & Hoving, C. (2013). A new dimension of health care: Systematic review of the uses, benefits, and limitations of social media for health communication. Journal of Medical Internet Research, 15(4), e85. https://doi.org/10.2196/jmir.1933
Prochaska, J. O., & DiClemente, C. C. (1983). Stages and processes of self-change of smoking: Toward an integrative model of change. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 51(3), 390-395. https://doi.org/10.1037/0022-006X.51.3.390
Suarez-Lledo, V., & Alvarez-Galvez, J. (2021). Prevalence of health misinformation on social media: Systematic review. Journal of Medical Internet Research, 23(1), e17187. https://doi.org/10.2196/17187
Vosoughi, S., Roy, D., & Aral, S. (2018). The spread of true and false news online. Science, 359(6380), 1146-1151. https://doi.org/10.1126/science.aap9559
دانلود
چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 2025 محمد امين شهيدي بنجار (نویسنده); زهرا نوبخت رمضاني , مهدي نادري نسب ; سید عباس بی نیاز, عارفه جمشيدي (نویسنده)
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
