اثر تمرینات هوازی شدید و مکمل‌دهی میو-اینوزیتول بر بیان ژن‌های AMPKα، Prkaa1، Prkaa2 و Akt مرتبط با مسیرهای سیگنالینگ AMPK و Akt در بافت چربی موش‌های صحرایی چاق

چکیده

چاقی یکی از مهم‌ترین اختلالات متابولیکی جهان است که با تغییرات گسترده در تنظیم انرژی و افزایش خطر مقاومت انسولینی و بیماری‌های متابولیکی همراه است. مسیرهای سیگنالینگ AMPK و Akt از مهم‌ترین سامانه‌های مولکولی درگیر در تنظیم هموستاز انرژی و متابولیسم محسوب می‌شوند و اختلال در بیان ژن‌های مرتبط با این مسیرها می‌تواند در بروز عوارض متابولیکی ناشی از چاقی نقش داشته باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر تمرینات هوازی شدید و مکمل‌دهی میو-اینوزیتول بر بیان ژن‌های AMPKα، Prkaa1، Prkaa2 و Akt در بافت چربی موش‌های صحرایی چاق بود. در این مطالعه تجربی، 50 سر موش صحرایی نر ویستار پس از القای چاقی با رژیم غذایی پرچرب، به‌صورت تصادفی در پنج گروه کنترل سالم، کنترل چاق، تمرین هوازی شدید، میو-اینوزیتول و تمرین هوازی شدید همراه با میو-اینوزیتول قرار گرفتند. پروتکل تمرین به مدت 8 هفته و 5 جلسه در هفته اجرا شد و مکمل میو-اینوزیتول نیز هم‌زمان با دوره مداخله تجویز گردید. بیان ژن‌های مورد مطالعه با روش Real-Time PCR اندازه‌گیری و داده‌ها با آزمون‌های تحلیل واریانس یک‌طرفه و دوطرفه تحلیل شدند. نتایج نشان داد چاقی موجب کاهش معنی‌دار بیان ژن‌های AMPKα، Prkaa1، Prkaa2 و Akt شد. تمرین هوازی شدید افزایش معنی‌داری در بیان ژن‌های مسیر AMPK ایجاد کرد، در حالی‌که میو-اینوزیتول اثر برجسته‌تری بر ژن Akt داشت. همچنین بیشترین میزان بیان ژنی در تمامی ژن‌های مورد بررسی در گروه تمرین هوازی شدید همراه با میو-اینوزیتول مشاهده شد. به نظر می‌رسد ترکیب تمرین هوازی شدید و مکمل‌دهی میو-اینوزیتول بتواند به‌عنوان راهبردی مؤثر برای بهبود وضعیت ژنی مرتبط با تنظیم انرژی و متابولیسم در شرایط چاقی مورد توجه قرار گیرد.