اثربخشی تحریک مغناطیسی مغز با شدت پایین (Li-TMS) بر افسردگی و کیفیت خواب: مطالعه موردی با نوروتراپی و ثبت کمی امواج مغزی
کلمات کلیدی:
تحریک مغناطیسی فراجمجمهای با شدت پایین, افسردگی, کیفیت خوابچکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی تحریک مغناطیسی مغز با شدت پایین (Li-TMS)، مبتنی بر نقشهبرداری کمی الکتروانسفالوگرافی (QEEG)، بر بهبود کیفیت خواب و کاهش علائم افسردگی انجام شد. این مطالعه به صورت طرح تکموردی پیشآزمون-پسآزمون اجرا گردید. شرکتکننده یک ورزشکار پیشکسوت ۶۷ ساله مرد، قهرمان بینالمللی در رشته دوومیدانی بود که با اختلالات خواب، نشخوار فکری و علائم افسردگی مراجعه کرد. ابزارهای ارزیابی شامل شاخص کیفیت خواب پیتسبورگ (PSQI)، مقیاس افسردگی سالمندان (GDS)، و نقشهبرداری کمی الکتروانسفالوگرافی بود. مداخله شامل ۱۲ جلسه تحریک مغناطیسی با شدت پایین بود که براساس یافتههای نقشهبرداری مغزی پایه به طور فردی تنظیم و طی یک ماه ارائه شد. تغییرات در باندهای فرکانسی دلتا، تتا، آلفا و بتا و همچنین الگوهای ارتباط عملکردی مورد بررسی قرار گرفت. پس از مداخله، الگوهای فعالیت مغزی روندی به سمت نرمالسازی نشان دادند که با بهبود تعادل بین باندهای فرکانسی آهسته و سریع و افزایش ارتباط شبکههای قشری همراه بود. همزمان، کیفیت خواب به طور چشمگیری بهبود یافت و علائم افسردگی کاهش پیدا کرد. یافتهها نشان میدهد که تحریک مغناطیسی با شدت پایین هدایتشده توسط نقشهبرداری مغزی ممکن است به بهبود همزمان شاخصهای نوروفیزیولوژیک، کیفیت خواب و علائم افسردگی در سالمندان کمک کند و از کاربرد راهبردهای نورومدولاسیون شخصیسازیشده در مراقبتهای سلامت روان سالمندان حمایت میکند.
گاهشمار انتشار
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 2025 زهرا فتحی دولابی, محبوبه غیور نجف آبادی, علی نصیری, مینا امیریان (نویسنده)

این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.

